ENERGETIKArs.com Prvi poslovni portal u Republici Srpskoj - CAPITAL.BA

„Alumina“ sarađuje sa firmom Ljubiše Buhe Čumeta

Objavljeno u EKSKLUZIVNO, PRIVREDA

– Advokat fiktivni vlasnik Čumetove firme „Lein“ koja isporučuje rudu „Alumini“
– Iskopavaju rudu i „iznajmljuju“ super luksuzne automobile
– „Leinu“ i povezanoj firmi „Šućur“ prije tri godine blokirana imovina
– Motika: Nemam saznanja da iza firme „Lein“ stoji Čume

BANJALUKA, Kompanija „Alumina“ iz Zvornika godinama sarađuje sa firmom „Lein“ iz Banjaluke, iza koje stoji jedan od šefova beogradskog podzemlja Ljubiša Buha Čume, ekskluzivno otkriva poslovni portal CAPITAL.ba.

„Alumina“ je od 1. maja 2012. godine, odnosno dok je bila u litvanskom vlasništvu do kraja prošle godine, zaključila četiri ugovora o poslovno-tehničkoj saradnji sa firmom „Lein“ i Rudnikom boksita Srebrenica, u kojem rudu vadi upravo „Lein“.

Vlasnik firme „Lein“, prema podacima iz registra obveznika indirektnih poreza, je Dušan Vasović iz Srbije. Vasović je bio advokat jednog od najzvučnijih imena beogradskog podzemlja Ljubiše Buhe, a CAPITAL saznaje da se iza ove firme upravo i krije Čume, a da je Vasović samo vlasnik na papiru.

„Alumina“ je u proteklih šest godina, od 1. maja 2012. do  kraja prošle godine „Leinu“ za nabavku rude platila ukupno 38,8 miliona KM.

Istovremeno, „Lein“ je u istom periodu „Alumini“ platio 8,3 miliona KM za aluminijum hidrat koji je od nje kupovao.

Predsjednik Uprave „Alumine“ Milorad Motika za CAPITAL kaže da nema saznanja da iza firme „Lein“ stoji Čume.

„Oni voze boksit iz Srebrenice za „Aluminu“. Koliko znam iza te firme ne stoji Čume. Ne znam ko je iza leđa, ali znam da je firma pristojna i da ono što ugovorimo odrade maestralno. I ranije su me ispitivali oko vlasništva, pa smo provjeravali, ali koliko znam ne stoji niko od tih ljudi“, tvrdi Motika.

On kaže da „Alumini“ rudu prodaje rudnik u Srebrenici koji ima koncesiju za to. Dodaje da su Litvanci, koji su bili vlasnici 72 odsto srebreničkog rudnika, a koji su nakon što su otkrivene nezakonitosti pobjegli iz BiH, založili i imovinu rudnika, kako bi dobili kredit koji „Alumina“ sada otplaćuje.

Što se tiče plaćanja kaže da „Alumina“ fakture dobija od rudnika.

„Ta firma za rudnik kopa rudu i prevoze je u „Aluminu“. Mi rudu plaćamo rudniku, a onda oni između sebe fakturišu jedni drugima, koliko ja znam“, naglasio je Motika.

Od iskopavanja rude do uvoza luksuznih automobila

Osim iskopavanjem i prodajom rude, firma „Lein“ se bavi iznajmljivanjem luksuznih automobila.

Iz dokumentacije, koja su u posjedu CAPITAL-a, vidi se da „Lein“ u prošloj godini uvezao nekoliko super luksuznih automobila čija pojedinačna vrijednost prelazi 100.000 KM, a jedno vozilo je koštalo čak 207.000 KM.

Uvidom u zapisnik o kontroli od 6. aprila 2017. godine utvrđeno je da inspektor nigdje ne konstatuje uvoz tih vozila, iako se radi o uvozu značajne vrijednosti niti se konstatuje da poreski obveznik ima pravo na odbitak PDV-a plaćenog na uvoz putničkih automobila. U zapisniku se navodi da poreski obveznik ostvaruje prihod od iznajmljivanja vozila, ali se ne konstatuje od kojih vozila i koliki je iznos prihoda ostvaren po tom osnovu. Navodi se samo da se vozila iznajmljuju povezanim licima (osnivaču firme i direktoru)”, ističe sagovornik CAPITAL-a.

Jedno od skupocjenih automobila koje je „Lein“ uvezao je i automobil za trke zapremine motora 1984 cm3, marke SEAT KIT LEON CUP RACER 2016.

Резултат слика за SEAT KIT LEON CUP RACER 2016

Radi se o sportskom vozilu koje je posebno dizajnirano i namjenjeno za trke.

„U zapisniku se ne navodi da se ovo vozilo iznajmljuje, a osim toga ako mu je namjena isključivo za trke postavlja se pitanje da li lica kojima se ono iznajmljuje imaju osim vozačke dozvole kategorije B i odgovarajuću licencu profesionalnog vozača na trkama“, kaže izvor CAPITAL-a.

Osim osnivaču firme i direktoru, „Lein“ je automobile iznajmljivao i firmi „Šućur“ iz Istočnog Sarajeva. Direktor „Šućura“ Željko Lalušić bio je direktor „Leina“, a kako saznajemo, i on je u bliskim vezama sa Čumetom. Prema nezvaničnim informacijama, njih dvojica su kumovi.

„Lein“ je „Šućuru“ iznajmljivao luksuzne automobile (Audi A8, Mercedes S 63 i Porche Carrera 4S), a inspektori UIO nisu mogli da utvrde da li se ta vozila nalaze kod firme „Šućur“, budući da ona već duži vremenski period ne obavlja nikakvu djelatnost.

„Zamjenik direktora firme „Šućur“ Dragoslava Šućur dala je telefonskim putem izjavu da se vozila nalaze u Novom Sadu, gdje odgovorne osobe i lica ovlaštena za zastupanje borave već određeni vremenski period. Zbog toga u postupku kontrole nije bilo moguće izvršiti uvid u ta vozila. Takođe, tom prilikom se došlo do saznanja da je „Šućur“ u fazi mirovanja jer se protiv njega vodi sudski spor“, istaknuto je u zapisniku.

Inspektori UIO su u kontroli firme „Šućur“ otkrili da je još 2011. godine prodala svoju opremu „Leinu“.

Inače, „Lein“ osim sa „Aluminom“ ima ugovore o poslovno – tehničkoj saradnji sa Rudnikom boksita Srebrenica.

Na osnovu tih ugovora „Alumina“ je od „Leina“ otkupljivala rudu koju je ta firma vadila u Rudniku boksita „Srebrenica“. „Lein“ je sa rudnikom imao ugovor o izvođenju radova, odnosno vađenju rude u rudniku, a potraživanja koja je imao od rudnika za radove naplaćivao je tako što je uzimao veći dio iskopane rude, a zatim je prodavao „Alumini“.

Zbog velike vrijednost robe koja svakodnevno napušta BiH i poslovanja sa povezanim pravnim licima, prema našim informacijama, “prijedorska struja” u Poreskoj upravi RS uveliko radi na tome da se krene u veliku kontrolu transfernih cijena u “Alumini”, kao što je to urađeno u RŽR “Ljubija”.

„Leinu“ i povezanoj firmi „Šućur“ prije tri godine zaplijenjena imovina

Preduzeću „Lein“ i sa njim povezanom preduzeću „Šućur“ iz Istočnog Sarajeva još 2014. godine je zaplijenjena imovina vrijedna 1,7 miliona KM, a obje firme dovode se u vezu sa Čumetom.

Mediji su tada prenijeli da je direktoru preduzeća “Šućur” Željku Lalušiću, koji je ranije bio i direktor „Leina“, njegovoj supruzi Dušanki Šućur te “Leinu” privremeno zaplijenjena imovina, čija je vrijednost procijenjena na oko 1,7 miliona KM.

Blokirane su dvije nekretnine Lalušićeve supruge na Jahorini, ukupne vrijednosti od 86.000 maraka. Preduzeću “Lein” je privremeno oduzeto 12 kamiona, dva bagera, buldožer i cisterna ukupne vrijednosti 1,6 miliona KM, a “Šućuru” radna mašina grejder vrijedna 40.000 maraka.

Protiv Lalušića je Okružno tužilaštvo Trebinje tada podiglo optužnicu zbog sumnje da je falsifikovao mjenice. On je osumnjičen da je kao direktor preduzeća “Šućur” neovlašteno podnio na naplatu Novoj banci mjenicu, postupajući suprotno zakonu i odredbama ugovora o izvođenju rudarskih radova zaključenim sa javnim preduzećem Rudnik i Termoelektrana „Gacko“. Iako su izvršeni radovi po ugovoru u potpunosti bili isplaćeni preduzeću “Šućur”, Lalušić je neovlašteno realizovao mjenicu od 1,3 miliona KM i naplatio potraživanje koje nije ugovoreno ni izvršeno.

CAPITAL: Siniša Vukelić  

Ključne riječi:  , , , , , , ,

Komentari |


Komentari (1)

  • Gordan V

    Paraleni pravosudni sistem: Džidin ugao za nezakonitu predaju “Alumine” Klanu i “Pavgordu”
    piše: Slobodan Vasković

    U istoj stvari, isti sud u Bijeljini, donosi dvije suprotne odluke; U slučaju “Alumine” potvrđuje odluku Osnovnog suda u Zvorniku kojom se Pavgord mijenja sa “Ukio bankom” (čime je omogućeno da samo par dana kasnije “Pavgord” nezakonito blokira “Aluminu”), dok u slučaju “Rudnika Srebrenica” ukida odluku Osnovnog suda i onemogućava da se “Pavgord” mijenja sa “Ukio bankom” i blokira/naplati bilo šta

    Okružni sud u Bijeljini, na čijem je čelu Zoran Džida, dio je Paralelnog pravosudnog sistema, čvrsto uvezanog sa kriminalnim organizacijama, pod čijim krovom djeluje, a dokazi koje iznosim nedvosmisleno to potvrđuju.

    U priči su sporovi “Ukio banka”/“Pavgord”, protiv “Alumine” i “Rudnika Srebrenica” (obje u sastavu “Birača”), od kojih “Pavgord”, u ime “Ukio banke”, potražuje navodnih 122 miliona KM.

    Tužbe su iste, osnov za tužbu takođe, presude Osnovnih sudova u Zvorniku i Srebrenici identične, ali su presude Okružnog suda u Bijeljini potpuno različite. I one su dokaz da je u slučaju “Alumine” ovaj sud, koji vodi Džida, direktno radio u korist Gordan Pavlovića, vlasnika firme “Pavgord” i Klana koji stoji iza njega.

    Pranje para i prikrivanje nedjela
    Zoran Džida, predsjednik Okružnog suda u Bijeljini, jedan je od šefova paralelnog pravosuđa koji je, zajedno sa Zoranom Stevanovićem, načelnikom Zvornika, narečenim Gordanom Pavlovićem i pod pokroviteljstvom Zorana Tegeltije, imao namjeru da omogući otimanje “Alumine” i njenu predaju Klanu.

    “Litvanska banda” (kako je svojevremeno Zoran Tegeltija nazvao bivše čelnike firme “Birač”, koji su iz nje opljačkali milijardu maraka), na čelu sa Šefom Vladimirom Romanovim, u periodu od 2003. do 2011. godine, preko svoje četiri povezane firme, iz “Ukio banke” je iznijela 155 miliona KM i novac prebacila na Djevičanska ostrva, Sejšele i Panamu.

    Da bi se “Ukio banka” fiktivno pokrila, a pranje novca prikrilo, “Litvanska banda” u jednom danu, 07.12.2012. godine, cjelokupnu imovinu firme “Birač” i njenih firmi-kćerki “Alumine”, “Mehanike”, “Alusila” i “Rudnika Srebrenica” nezakonito je založila.

    Tako je prikriveno enormno pranje novca.

    Kada je postalo jasno da “Ukio banka” (koja je gurnuta u stečaj, a Romanov pobjegao iz Litvanije) neće moći ovaj fiktivni dug da naplati preko nezakonito upisanih zaloga u Republici Srpskoj, odlučili su da dio svog potraživanja “prodaju” fočanskom tajkunu Gordanu Pavloviću, koji uživa snažnu podršku Zorana Stevanovića i ministra Tegeltije.
    (Tegeltija i dan danas gaji dobre veze sa stečajnim upravnikom Ukio banke, Adomonisom Gintarasom?!!!).

    Pravosudni masakr
    “Pavgord” je nezakonito kupio dio potraživanja od 122 miliona KM za 6,4 miliona evra, a “Ukio banka” za sebe zadržala još 73 miliona (dio od 40 miliona KM trenutno prodaje putem tendera); Nakon ovih nezakonitih postupaka, bilo je potrebno obezbjediti podršku sudova koji bi omogućili da “Pavgord”, konverzijom nezakonitih/nepostojećih potraživanja u kapital, postane većinski vlasnik “Birača” ili, pak, preko spornih zaloga blokira “Aluminu”, “Mehaniku”, “Alusil” i “Rudnik Srebrenicu” i time naplati cjelokupno potraživanje.

    Klan, koji stoji iza Pavlovića&Co, akciju sprovodi preko Paralelnog pravosudnog sistema: Slavice Tadić, predsjednice Osnovnog suda u Zvorniku, postupajuće sudije Jelene Todorović i Zorana Džide, predsjednika Okružnog suda u Bijeljini.

    Za konekcije je bio zadužen Zoran Stevanović, potpomognut narodnim poslanikom Obrenom Markovićem i još nekolicinom pravosudnih funkcionera.

    Pet dana pred blokadu računa Alumine, do kojeg je došlo 12. 04. o.g., Džida, zajedno sa sudijama Vedranom Stojanović i Milenkom Markovićem, donosi odluku kojom potvrđuju Rješenje Jelene Todorović, zvorničkog sudije, da se dopušta zamjena “Pavgorda” sa “Ukio bankom”, kao tražioca izvršenja protiv “Alumine!.

    Džida i Todorović potpuno “zaboravljaju” da je u istom postupku već pravnosnažno odlučeno da “Pavgord” ne može izvršavati protiv “Alumine”, ali za njih ne postoje presude ostalih Sudova, već samo one koje im Klan naloži.

    Da bi donio ovakvu kriminalnu odluku, Džida, bukvalno, dovlači sa bolovanja Stojanovićevu, kako bi imao većinu u vijeću prilikom odlučivanja.

    Odluka je donošena protivzakonito i na štetu Alumine, o čemu sam detaljno pisao (vidi dodatak).

    Novi zaplet i to dramatičan
    Međutim, ono što ovoj priči daje novi, dramatičan, zaplet je identičan predmet izvršenja koji “Ukio banka” vodi protiv “Rudnika boksita Srebrenica”, zahtijevajući naplatu istih onih famoznih 155 miliona KM; U tom postupku, takođe, “Pavgord” pokušava da postane tražilac izvršenja i izvršilac umjesto “Ukio banke”.

    Okružni sud u Bijeljini, dana 25.04.2017. godine, odlučujući po žalbi “Rudnika Srebrenica”, donosi sada dijametralno suprotnu odluku od Džidine i ukida rješenje Osnovnog suda u Srebrenici, kojim je “Pavgord” uveden u izvršni postupak protiv “Rudnika Srebrenica”.

    Znači, u istoj stvari, isti sud u Bijeljini, donosi dvije suprotne odluke; U slučaju “Alumine” potvrđuje odluku Osnovnog suda u Zvorniku kojom se Pavgord mijenja sa “Ukio bankom” (čime je omogućeno da samo par dana kasnije “Pavgord” nezakonito blokira “Aluminu”), dok u slučaju “Rudnika Srebrenica” ukida odluku Osnovnog suda i onemogućava da se “Pavgord” mijenja sa “Ukio bankom” i blokira/naplati bilo šta.

    Na ovom mjestu važno je naglasiti da su žalbe “Alumine” i “Rudnika Srebrenica” bile bukvalno identične, da su obje firme zastupane od istih advokata i da je, što je i najbitnije, u slučaju “Alumine” postojala i dodatna, ključna i nepremostiva činjenica, a to je ranija pravnosnaža odluka, kojom se “Pavgordu” zabranjuje da bude tražilac izvršenja umjesto “Ukio banke”.

    Džidin Sud “Pavgordu” dodijelio 33 miliona više
    U rješenju koje se tiče “Rudnika Srebrenica”, Okružni sud u Bijeljini opravdano postavlja pitanje kako je prvostepeni sud omogućio da se “Pavgord” zamijeni sa “Ukio bankom” ako je kupio 122 miliona KM, a “Ukio banka” potražuje 155 miliona KM; Sud se pita da li to prvostepeni sud “Pavgordu” dodjeljuje više nego što je i sam stekao svojim ugovorima sa “Ukio bankom”?!!!

    U presudi tog istog suda, koja se odnosi na “Aluminu”, vijeće Zorana Džide i Vedrane Stojanović apsolutno je ignorisalo navedene činjenice i omogućilo “Pavgordu”, pored onih “njegovih” nezakonitih/nelegalnih/fiktivnih 122 miliona, da od “Alumine” naplati još 33 miliona KM!!!

    U Rješenju koje se tiče “Rudnika Srebrenica” ukazuje se i na niz drugih materijalnih i procesnih propusta Osnovnog suda, dok u slučaju “Alumine”, Zoran Džida i Vedrana Stojanović iste te činjenice apsolutno ignorišu!!!

    Koliko je Paralelni sistem pravosuđa moćan, svjedoči podatak da je u vremenskom rasponu od samo 20 dana, Okružni sud u Bijeljini donio dvije potpuno različite odluke, jednu na štetu “Alumine”, a u korist “Pavgorda”; Drugu na štetu “Pavgorda”, a u korist “Rudnika Srebrenica”, u apsolutno identičnim stvarima.

    Naravno, razlika je da su u slučaju “Alumine”, na veliku nesreću ove fabrike, u sudskom vijeću bili Zoran Džida i Vedrana Stojanović, dok u drugom slučaju, na sreću “Rudnika Srebrenica”, Ubojiti Dvojac Klana nije sudio.

    Treba podvući da je Džida nevješto “previdio” i postojanje ranije odluke, u istom tom postupku, kojom se zabranjuje “Pavgordu” da se izvršava protiv “Alumine”, kao i činjenicu da mu se pored kriminalnih 122 dodaje još 33 miliona KM.

    Džida je zaista brutalno, vulgarno i bahato prekršio sve zakone i morao bi biti zauvijek uklonjen iz sudskih redova.

    Krivično djelo s predumišljajem
    Nema sumnje da navedne radnje sudija Džide i Stojanović ukazuju na osnove sumnje da je izvršeno krivično djelo nesavjesan rad u službi i povreda zakona od strane sudije i da je “Alumina” morala i ove sudije obuhvatiti krivičnom prijavom koju su njeni zastupnici podnijeli protiv sudije Jelene Todorović.

    VSTV je zakazao raspravu o disciplinskoj odgovornosti sudije Todorović za 10 i 11. jun 2017. godine, pa su Zoran Stevanović, Slavica Tadić i Zoran Džida uložili sve svoje snage i lobije da je aboliraju, jer bi odluka o njenoj suspenziji značila početak kraja ovog dijela Paralelnog pravosudnog sistema.

    Ukoliko, nakon svega, VSTS stane na stranu sudije Todorović, onda, bez sumnje, to tijelo ne djeluje u funkciji države.

    Na kraju, treba naglasiti da je račun “Alumine” i dalje u blokadi na iznos od 155 miliona KM, a da prviremena deblokada od 60 dana vrlo brzo prestaje.

    Dalji tok događaja oko “Alumine” poklazaće da li država ima ikakve snage da se odupre Mafiji!!!

    Slučaj “Alumina”: “Pavgord” – Utjerivač Dugova za Klan i Litvance; Ministri za Prevare; Ukio Zamke od sto miliona KM (05.05.2017.g.)

    piše: Slobodan Vasković

    Gordan Pavlović, vlasnik firme “Pavgord”, u slučaju “Alumina”, je Utjerivač Dugova, koji radi za Klan koji stoji iza njega i za “Ukio” banku iz Litvanije.

    Utjerivač Dugova radi i za one koji su opljačkali Milijardu maraka iz firme “Birač” – a to su njeni nekadašnji vlasnici Vladimir Romanov i njegovi ovdašnji saradnici.

    Svi oni koji pomažu Pavloviću da se nezakonito dokopa “Alumine”, preko fiktivnih potraživanja, pomagači su Utjerivača Dugova i u funkciji su Kriminalnih organizacija.

    “Ukio” banci sto miliona KM
    Ukoliko Republika Srpska, njena vlada, pregovorima prihvati kriminalna potraživanja firme “Pavgord”, koja se odnose na zvorničku “Aluminu”, odmah će i litvanska “Ukio banka” ispostaviti račun za naplatu u vrijednosti od, najmanje, sto miliona KM.

    Litvanci, koji su do prije četiri godine gospodarili firmom “Birač” (u čijem sastavu je i “Alumina”) i iz nje nezakonito odnijeli milijardu maraka, obezbijedili su se, preko Ugovora sa “Pavgordom”, za još jednu pljačku zvorničke firme.

    Tako bi, u slučaju da se priznaju kriminalna potraživanja “Pavgorda” (122 miliona KM), “Ukio” banka, po automatizmu, inkasirala od “Alumine” najmanje sto miliona maraka.

    Riječ je o novcu koji su litvanski vlasnici izvukli preko ofšor kompanija, koji nikada nije stigao u Zvornik, ali kojim su opteretili firmu “Birač”. Ta litvanska potraživanja nedavno je Okružni privredni sud u Bijeljini proglasio ništavim.

    Dio Vlade RS protiv interesa RS
    Na taj način bi, po jednom osnovu, BiH/RS/Alumina bila dvostruko, čak trostruko opljačkana.

    Problem je što vlasti RS, dio Vlade RS, direktno radi na realizaciji takvog scenarija, zajedno sa Klanom koji stoji iza “Pavgorda”.

    Vrlo teško se oteti utisku da je taj dio vlasti sve vrijeme u koordinaciji sa Klanom, koji stoji iza Pavgorda”, ali i sa onima koji su gospodarili nekada firmom “Birač” i “Ukio” bankom. I koji su opljačkali RS za milijardu KM.

    Svjedoče to i detalji kriminalnog Ugovora između “Ukio banke” i “Pavgorda”, ali i sve ono što se, nakon toga, dešavalo i dešava u korumpiranim sudovima u Zvorniku i Bijeljini.

    Ukio Zamka
    Ugovorom o kupoprodaji potraživanja od 20.11.2014. godine, “Ukio” banka je na “Pavgord” nezakonito prenijela 122 miliona KM, od svojih 155 miliona KM fiktivnih/kriminalnih potraživanja.

    “Ukio” banka je u Ugovoru “Pavgordu” postavila zamku, koju nije vidio ni njegov advokat Miloš Stevanović, iako je za to plaćen sa pola miliona KM.

    Zamku nisu vidjeli ni Pavlović, ni Zoran Stevanovović (kojima je Milorad Dodik odobrio cijeli ovaj projekat); Da li isključivo zbog svoje gluposti ili što su bili silni, zbog uvjerenja da iza njih stoji država, nije toliko ni bitno; Najvažnije je da Litvanci ponovo imaju šansu da opljačkaju “Aluminu” i da oni na tu šansu strpljivo čekaju.

    Važno je istaći da “Ukio banka”, pomenutim Ugovorom, na “Pavgorda” prenosi 122 miliona KM, a za sebe zadržava 33 miliona KM, od famoznih 155 miliona KM, koji su stalno u opticaju u javnosti.

    Uz to, “Ukio” banka potražuje od “Alumine” još dodatnih 40 miliona KM, tako da je fiktivno potraživanje195 miliona KM, a ne 155 miliona, kako se to navodi.

    Od tih 195 miliona KM, “Pavgord” potražuje 122 miliona, a Litvanci 73 miliona KM.

    “Ukio” banka jeste, znači, prenijela dio kriminalnog potraživanja “Pavgordu”, ali je za sebe zadržala značajan dio fiktivnih potraživanja.

    Ukio Zamka 2
    Pored ovog, potpisan je i drugi Ugovor između “Ukio” banke i “Pavgorda” – riječ je o Ugovoru o prenosu kolaterala od 15.01.2015. godine; Njime je “Ukio banka” na “Pavgord” prenijela i dio zaloga, ali, pri tom, i za sebe zadržala jedan dio zaloga. To je nova, druga, zamka…

    Da rezimiram: “Ukio” banka je dobitnik u svakoj mogućoj varijanti; Na početku ove složene i sofisticirane kriminalne priče uzeli su od “Pavgorda” 6,4 miliona evra, prodajući mu 122 miliona KM ništavih potraživanja.

    Ukoliko ”Pavgord”, zahvaljujući teško korumpiranim sudovima i sudijama, ali i Klanu koji stoji iza njega, naplati ta sredstva (bar 1KM), jasno je da mora biti isplaćena i Ukio banka: Nema poravnanja “Pavgorda” sa “Aluminom” bez poravnjanja “Ukio” banke sa “Aluminom”.

    Utjerivač Dugova
    Jasno je sada da “Pavgord” ima ulogu “Utjerivača dugova”!!!

    Ključni dokaz ovim tvrdnjama, (da “Pavgord”, osim svog “duga”, naplaćuje i “potraživanja” za “Ukio” banku) je činjenica da je “Pavgord”, 12.04.o.g., blokirao račun “Alumine” za iznos od 155 miliona KM, a ne na 122 miliona KM, koliko on “potražuje”!!!

    Pitanje svih pitanja glasi: Ako je “Pavgord” preuzeo 122 miliona KM (fiktivnih) potraživanja “Ukio” banke, kako i zbog čega sudija Osnovnog suda u Zvorniku Jelena Todorović račun “Alumine” blokira na 155 miliona KM?!

    Ovaj potez već nije sofisticirani privredni kriminal, već klasično djelo razbojništva, onog drumskog.

    Ministri za prevare
    Na ovom mjestu dolazimo do Vlade RS, ministara Zorana Tegeltije i Petra Đokića, koji se zalažu za pregovore sa firmom “Pavgord”, što bi se moglo smatrati i potpunom prodajom ovog entiteta!

    Krenimo redom.
    Kako iz “Pavgorda” tvrde da pregovaraju sa Vladom RS, osnovano se postavlja pitanje na osnovu čega to Vlada RS može da pregovara o kriminalom potraživanju pomenute kontroverzne firme od preduzeća “Birač” (u čijem sastavu je “Alumina”) koje je u stečaju i “Alumine”, koja nije u vlasništvu Vlade RS?!

    Vlada RS nema tu šta da traži! Ali, ovdje je na djelu realizacija velike Prevare i svi njeni učesnici nadaju se dijelu kolača.

    Pregovore pokušavaju sprovesti Zoran Tegeltija i Petar Đokić, a potonji se i javno izjasnio za dogovor sa “Pavgordom”.

    Đokić bi zbog te izjave i poziva na predaju “Alumine” Klanu morao odgovarati zbog izdaje interesa RS.

    Dvije opcije Prevare
    U igri su dvije opcije:
    -Ministarstvo finansija ima 11 miliona KM priznatih potraživanja prema “Biraču”, “Poreska uprava” RS ima 12,5 miliona priznatih potraživanja, Fond PIO oko 6 miliona, koliko ima i Fond zdravstva.

    Ideja je da se ovih 35,5 miliona KM, koje RS potražuje od firme “Birač (samim tim i “Alumine”) da “Pavgordu” za njegovih 122 miliona fiktivnih potraživanja. Nakon toga bi se lako omogućilo da kroz konverziju potraživanja u akcije “Pavgord” postane većinski vlasnik firme “Birač”, a time i “Alumine”.

    Ovo je protivzakonito, a jednostavnije je da ministar Tegeltija iz trezora ove milione izbroji “Pavgordu” na ruke.

    -Druga opcija je da Zoran Tegeltija i njegov šef kabineta Goran Gajić (uz pomoć predstavnika PU RS i Fondova, koji potražuju pomenuti novac od “Birača”), izlobiraju većinu na skupštini povjerilaca firme “Birač”, koja je zakazana za 7. Jun 2017. godine; Skupština povjerilaca bi priznala “Pavgordu” između 50 i 70 miliona KM, od njegovih fiktivnih 122 miliona KM. I nakon ovog “Pavgord” postaje vlasnik firme “Birač”, a time i Alumine.

    Sve vrijeme ministri Tegeltija i Đokić “zaboravljaju” da je “Ukio” banka izgubila spor protiv “Birača”, kao i da je račun “Alumine” nezakonito blokiran, ali koga za to više briga u Vladi RS. Čini se i u cijeloj RS!

    Cilj je oteti “Aluminu”.

    Svaki od dva navedena koncepta savršeno odgovara “Ukio” banci, koja će, ukoliko se i jedna konvertibilna marka prizna “Pavgordu”, imati puno pravo da od “Birača”/“ Alumine”, ali i BiH, traži isplatu onih 73 miliona KM zadržanih potraživanja, koje sa kamatama danas prelaze iznos od 100 miliona KM.

    Ministar finansija i Ministar privrede evidentno su eksperti za uništenje finansija i privrede Republike Srpske.

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *

(obavezno)

Pravila komentarisanja

Slobodno komentarišite, kritikujte i izrazite svoje mišljenje,

Molimo Vas da pročitate sledeća pravila pre komentarisanja:

Komentari koji sadrže uvrede, nepristojan govor, prijetnje, rasističke ili šovinističke poruke neće biti objavljeni. Nije dozvoljeno lažno predstavljanje, ostavljanje lažnih podataka u poljima za slanje komentara. Molimo Vas da se u pisanju komentara pridržavate pravopisnih pravila. Komentare pisane isključivo velikim slovima nećemo objavljivati. Zadržavamo pravo izbora i skraćivanja komentara koji će biti objavljeni. Mišljenja sadržana u komentarima ne predstavljaju stavove poslovnog portala CAPITAL.ba. Komentare koji se odnose na uređivačku politiku možete poslati na adresu info@capital.ba

A- A A+